Opowiadanie 1. część 1:

[…] Było już późno w nocy( około 3)  Piotr nie mógł Spać. Włączył laptopa i zaczął oglądać wspólne zdjęcia z Haną. Gawryło, nie zastanawiając się zbyt długo, ubrał się i pojechał do ukochanej.
Hana smacznie spała. Obudziła się. Spojrzała na zegarek. Właśnie była 3:15.

- Co jest do licha? – Pomyślała gdy usłyszała dzwonek do drzwi.

- Hana, ja już tak dłużej nie mogę. – Usłyszała, gdy otworzyła drzwi.

- Nie rozumiem. Jest 3 nad ranem. Ty przychodzisz do mnie i mówisz, że dłużej tak nie możesz. O co tutaj chodzi?

- Kocham cię. – Z ust Piotra wydobyły się te słowa.

- Piotr, zrozum – nas już nie ma. Nie czuję się przy tobie bezpieczna. Chcę…  - Piotr jej przerwał.
- Wiem. Wiem, ze to było chwilowe zauroczenie. Ty jesteś wyjątkowa. Dla ciebie zrobię wszystko. – Piotr wypowiedział te słowa do Hany po czym objął ją i pocałował.
 Goldberg nie namyślając się zbyt długo postanowiła zaprosić Piotra do mieszkania. Wyciągnęła z Barku czerwone wino. Siedzieli na kanapie i długo ze sobą rozmawiali.
Nagle Hana zrozumiała, że tak naprawdę kocha Piotra. Spojrzała na niego i… nic nie musiała mówić. On wiedział, że w jej spojrzeniu kryje się to, co dawniej. Letnia miłość.
- Piotr chciałabym cię przeprosić. Żałuję, że wtedy wybrałam Jamesa ale to był mój mąż. Co ty byś zrobiła na moim miejscu? Przepraszam, za to, jak cie potraktowałam.

- Rozumiem cię Hana. Doceniam to co robisz.

-mhmm * uśmiech* . Piotr…

-Wiem. – Piotr zaczął całować Hanę. Ona jednak nie sprzeciwiała się temu.
- Wiesz jest już późno… Zasiedzieliśmy się trochę. A przecież nie będziesz jechał do domu teraz, prawda?

 -Dla ciebie wszystko . Jeśli masz na myśli śniadanie…

- Oh tyyy.
< Chyba nie muszę pisać co było dalej ?! >